اگر عزیزتان در بخش مراقبت های ویژه(ICU) بستری است، بخوانید
اگر از عزیزان‌تان در بخش مراقبت‌های ویژه(ICU) بستری است، بخوانید

نکاتی برای نگهداری و مراقبت از بیماران ICU

 

 

آی سی یو!

واژه‌ی دلهره آور که تداعی وضعیت بحرانی بیمار و متاثرکننده است. وضعیت پرتنشی که برای خانواده و دوستان بیمار بستری شده در بخش مراقبت‌های ویژه وجود دارد چندان بهتر از وضعیت بیمار نیست. ارتباط موثر با بیمار بخشی از فرایند بهبود او را رقم خواهد زد. برانکارد با آرزوی سلامتی و بهبود هر چه زودتر تمام بیماران بخش مراقبت‌های ویژه، به نکاتی پرداخته است که دانستن آن برای نزدیکان و همراهان بیماران بستری در آی سی یو، لازم است.  در ادامه همراه ما باشید:

 

آی‌سی‌یو یا همان بخش مراقبت‌های ویژه (Intensive  Care Unit = icu) بیمارستان، برای بستری شدن بیماران با شرایط بحرانی است. این شرایط بحرانی می‌تواند ناشی وضعیت بیمار پس از عمل جراحی یا وضعیت او در ابتدای پذیرش باشد. همچنین در شرایطی که هشیاری بیمار پایین بیاید و اصطلاحا بیمار در کما باشد، تا بازگشت به شرایط عادی هشیاری در icu بستری خواهد بود.

 

وضعیت نباتی یکی از اختلالات سطح هوشیاری است که بیمار در این شرایط بیدار بوده اما فاقد آگاهی از خود و محیط و واکنش نشان دادن است.

 

داﺷﺘﻦ ﻳﻚ ﻋﻀﻮ ﻧﺒﺎﺗﻲ در ﺧﺎﻧﻮاده ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﭘﻴﭽﻴﺪه اي ﺑﻮده و ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ آن از ﺟﻬﺎت ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ دﺷﻮار اﺳﺖ ﻳﻜﻲ از این شرایط دشوار ناشی از وضعیت متناقض بیمار است  ﻛﻪ در آن ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ‌ﺷﺎن ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮ و ﻫﻢ ﻏﺎﻳﺐ ﻳﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﻲ ﻫﻢ زﻧﺪه و ﻫﻢ ﻣﺮده اﺳﺖ.

 

در این وضعیت رابطه‌ی همراهان بیمار با او بسیار تاثیرگذار است. درواقع کوچکترین حرف شما را می شنود.

 

 

نکاتی برای نزدیکان و همراهان بیمار بستری در ICU

 

 

آرام و شمرده و با استفاده از جملات کوتاه و مثبت، حرف بزنید. خیلی‌ها به اشتباه فکر می‌کنند چون بیمار بستری در آی‌سی‌یو با دستگاه ونتیلاتور نفس می‌کشد پس صدا را نمی‌شنود، نگران نباشید آن‌ها می‌توانند صدای شما را بشنوند.

 

 

شرایط سخت و ناراحتی – که بیمار بستری در آی‌سی‌یو ممکن است در حال تحمل آن باشد – درک کنید و بدان اشاره نمایید. مثلا به او بگویید:” تو الان آی‌سی‌یو بستری شدی و این لوله که در دهان‌ات گذاشته‌اند برای اینه که راحت‌تر نفس بکشی. این موقتی یه و نگرانی نداره. پرستار گفته که یه دارو هم بهت می‌دن که راحت تر باشی تا مشکل حل بشه. آروم باش، وضعیت‌ات نسبت به روز اول بهتر شده و داری بهتر می‌شی.”

 

 

 از دست ندهید:نگهداری از بیمار زخم بستر در منزل

 

 

اگر سطح هوشیاری بیمار به گونه‌ای است که می‌تواند صحبت شما را تشخیص دهد، از او به شیوه‌ای سؤال نپرسید که نتواند پاسخ بدهد. روی یک صفحه کلماتی (مثلا درد – سرگیجه و علائم دیگر) را بنویسید که وقتی نشانش می‌دهید بتواند اشاره کند یا با اشاره تأیید کند. مثلا بگویید که هر کدام از موارد را دارد، برای تأیید دو بار پلک بزند. در اتاق آی‌سی‌یو اغلب وایت برد برای چنین مواردی در دسترس است. این که بیمار عصبانی یا ناامید بشود یا نخواهد با کسی ارتباط برقرار کند، در آی‌سی‌یو طبیعی است. با آن‌ها صبورانه برخورد کنید تا از میزان ناامیدی احتمالی شان کم شود. ممکن است شیوه ارتباطی دیگری روی او بهتر جواب بدهد.

 

 

یک وایت‌برد کوچک تهیه کنید تا بیمار بتواند راحت روی آن بنویسد. اگر بیمار هشیاری‌اش در سطح کافی باشد یا آسیب جسمی شدید ندیده باشد می‌تواند بنویسد و خواسته‌هایش را به شما بفهماند.

 

 

جملات کوتاه با مفهوم اطمینان بخشی و حمایت بگویید. مثلا: سلام مامان، من علی‌ام، اومدم اینجا باشم که هر کاری لازم شد برات انجام بدم و کمک پرستارها باشم که سریع‌تر حالت خوب بشه. پرستارهای آی‌سی‌یو همیشه بهترین و باتجربه‌ترین‌های بیمارستان هستند و حواس‌شون به تو هست.

 

 

اشارات کوتاه با دست می‌تواند در ارتباط گیری سریع کمک کند. مثلا انگشت شست رو به بالا یعنی خوب، رو به پایین یعنی حالت درد یا این که چیزی لازم دارم.

 

به بیمار در فاصله‌های زمانی یادآوری کنید که این شرایط موقتی است و پیشرفت خوبی داشته است. به او امید و اطمینان بدهید. حتی ممکن است هشیاری در حدی باشد که نتواند صحبت کند یا تشخیص بدهد، گاهی لازم نیست که اطلاعات دقیق پزشکی بدهید ولی می‌توانید با توجه به بیماری اولیه که باعث بستری شدن در آی‌سی‌یو شده صحبت‌هایی بکنید. مثلا: “سرماخوردگی‌های پشت سر هم باعث شده ریه‌ات خیلی عفونت کنه، خوب شد که تشخیص دادند اینجا و عفونت داره کمتر می‌شه. بیهوشی ات بخاطر بالا رفتن عفونت بوده ولی از موقعی که اینجا هستی هر روز دارند آنتی بیوتیک می‌زنند و آزمایش می‌گیرند. شرایط ات جوریه که نیاز به کار اضافه نیست و با همین روند درمان می‌شی. یه کم حوصله کن ما همه به نوبت اینجا هستیم.”

 

نکاتی برای همراهان بیمار بستری در ICU

 

 

دستش را بگیرید و به آرامی لمس کنید. قبل از این کار اول با مسئول آی‌سی‌یو چک کنید. گاهی به دلایل ایمنی ممکن است این کار ممنوع باشد.

 

 

وضعیت را به بیمار بستری بگویید. مثلا تاریخ روز و ساعت و مکان. او را آگاه کنید. اگر هشیاری‌اش در حدی است که چشم باز کند و ببیند می‌توانید روی یک برگه روبرویش تاریخ را بنویسید و علامت بزنید. در باره صداهایی که در اتاق آی‌سی‌یو شنیده می‌شود توضیح دهید تا اضطراب و ترس کمتر شود. مثلا:” صدای شبیه زوزه مال دستگاه تنفسه که به ریه ات فشار نیاد، این صدای بوق هم گاهی میاد مال تعداد تنفس هاته چیزی نیست. حساب و کتاب نفس کشیدن‌هات رو دارند که از تعداد مشخصی بالا و پایین نره. بوق پشت سر هم زد نگران نشو دستگاه به پرستارها زمان اعلام می‌کنه که یه سری کارهایی رو سر وقت انجام بدن (بعضی از این اطلاعات ممکن است غیر فنی و حتی غلط باشد ولی برای توجیه بیمار مفید است)”

 

 

دعا، شعر، کتاب و داستان هر آن چه که از قبل می‌دانید بیمار به آن‌ها علاقه داشته است، بخوانید. اگر در اتاق آی‌سی‌یو بیماران دیگری بستری هستند، صدا به گونه ای باشد که مزاحمت برای دیگری نباشد. می‌توانید موزیک مورد علاقه بیمار را پخش کنید تا بشنود. در این خصوص حتما از مسئول آی‌سی‌یو بپرسید.

 

از دست ندهید:ایجاد برنامه‌ی موثر جهت نگهداری بیمار در منزل و بهبود سریع‌تر او

 

اگر خواستید از پرستار یا مسئول آی‌سی‌یو سؤالی بپرسید که ممکن است به شرایط بحرانی بیمار اشاره کند، در جایی و زمانی بپرسید که بیمار احیانا با شنیدن آن مضطرب نشود. حتی بیمار در حالت بیهوشی ممکن است صداها را بشنود. صحبت های نگران کننده که بخواهید به ملاقاتی‌ها توضیح دهید، در نزدیکی محل بستری بیمار توضیح ندهید. وقتی شخصی به دیدنش می‌آید اشاره کنید که: فلان شخص اومد و حالت رو پرسید. منتها اجازه ندارند بیان داخل اتاق همون بیرون از پشت پنجره تو رو دید و من بهش گفتم از امروز دیگه خطر برطرف شده. قرار شد دکتر که اجازه ملاقات داد بهش زنگ بزنم بیاد دوباره.

 

 

راجع به کارهایی که بیمار بستری به طور روزانه انجام می‌دهد و معطل ماندن آن‌ها ممکن است نگرانی ایجاد کند، صحبت کنید. مثلا: “بچه‌ها به اداره گفتند و ۱ ماه مرخصی برات نوشتند و موافقت شده. نگران نباش. از بیمه هم نامه گرفتیم هزینه بیمارستان رو گفتند کامل می‌دن.
یا مثلا: فلانی جمعه شب، آخر مهمونی مراسم دعا گرفت و همه بودند و برات دعا کردند. خوشبختانه امروز صبح هم که اومدم دکتر من رو دید و گفت که داروها رو کم کردند و بهتر شدی.”

 

 

درمورد مسائل ناخوشایند در اتاق و کنار تخت بیمارتان صحبت نکنید. هرچند سطح هوشیاری او پایین باشد اما این مسائل را به بیرون از اتاق او ببرید.

 

 

قائدتا شرایط مساعد نیست و عادی نشان دادن شرایط عملا ممکن نیست اما زمانی که بسیار ناراحت و غمگین هستید، کنار عزیزان تان نباشید. این احساس روی آن ها تاثیر می گذارد. زمانی که ناراحت یا عصبانی هستید وقتی با بیمارتان صحبت می کنید، هرچند هیچ واکنشی نشان دهد ولی ممکن است برای او مضر باشد. از اتاق بیرون بروید و پس از آنکه آرام شدید دوباره باز گردید.

 

 

برای مراقبت از بیمار سعی کنید یک برنامه‌ی خانوادگی تنظیم کنید تا بار این مسئولیت تنها بر دوش یک نفر نیفتد. برای مثال از صبح تا ظهر، شما به عنوان همراه حضور داشته باشید و پس از آن برادر یا خواهرتان. مراقبت استراحت و سلامت خودتان نیز باشید. توجه داشته باشید برای مراقبت از بیمارتان، نیاز به انرژِ دارید.

 

 

درانتها اعضای مجموعه ی برانکارد آرزوی بهبود و سلامت تمام عزیزانی را که در بستر بیماری هستند، دارد. اگر شما هم  تجربه‌ای از نگهداری بیمارتان دارید برایمان در انتهای این مقاله کامنت بگذارید.

 

 

 

 

 

 

 

منبع:onhealth

.