تنش در دوران بارداری و اثرات سوء بر جنین
خانمی در ماه های آخر بارداری دچار تنش هاش شدید ، اضطراب بسیار حاد ، و دلهره می شه . که به خاطر شنیدن خبر های بد در باره ی همسرش بوده !! این خانم تا ماه آخر بارداری کار می کردن و استراحت لازم رو تقریبا اصلا نداشتن . ( منظورم بی تحرکی نیست ، در واقع همون آرامش خاطر منظورم بود ) الان بچه ی این خانم ۳ ساله شده . ولی با رفتار های پرخاشگرانه ، روحیه ای نا آرام و اعصاب در هم !!
البته نه همیشه و مواقعی هم پیش میاد که بچه آروم باشه .
فرزند بزرگ این خانم ۱۷ سال داره . و کمک زیادی هم در نگهداری فرزند کوچکتر به مادرشون نمی کنه …
مادر این کودک حوصله ی چندانی برای سرگرم کردن اون نداره ، و معمولا با هم دعوا می کنن یا اگر هم این طور نباشه به صورت افراطی با هم خوب هستن . هم چنین مادر ، از ۲۴ ساعت شبانه روز حدود ۱۲ ساعت رو مدام در حال کار و فعالیته .
در واقع وقت لازم برای پرستاری از کودک رو نداره . هم چنین از دست بنده هم کاری بر نمیاد به خاطر این که اصلا انتقاد پذیز نیستن و فکر می کنن کاملا حق با خودشونه و روش درست رو در پیش گرفتن .

آیا اثرات سوء دوران بارداری بر جنین تا ابد باقی میمونه یا با روش های درست میشه برطفش کرد ؟؟
در ضمن خود این خانم مراحل زندگیش _ از کودکی تا بزرگسالی _ مناسب نبوده و در خانواده ای آروم و صمیمی رشد نکرده .
متول ۱۳۴۹ هم هستن . و همون طور که گفتم به دلیل اختلاف شدید با همسرشون ، طلاق گرفتن . از نظر اقتصادی مشکلی ندارن ؛ مشکلی ندارن چون همون طور که گفتم خودشون به تنهایی روزی ۱۲ ساعت کار می کنن . گاهی کمتر !
اما این حالت عصبی بودن هم می تونه مربوط به فشار های زندگی باشه هم از دوران کودکی و نوع تربیت …
و خوب من فکر می کنم به خاطر خستگی روح و جسم نمی تونن با فرزندانشون چندان رابطه ی خوب ( مخصوصا با آرامش ) داشته باشن …

این بچه همون طور که گفتم به شدت عصبی شده و من نمی دونم چه کمکی می تونم بکنم تا از این حالت بیرون بیاد ..
اگر توصیه خاصی هست ، یا کتابی در این مورد معرفی کنید ممنون می شم .

كلا كودكان در محيط خانواده رشد ميكنند و عوامل منفي و مثبت مختلفي روي آنها اثر مي گذارد .. كودكي رو ميشناسم كه در اين ۶ سال دائما شاهد دعوا و كتك كاري والدينش بود اين كودك معصوم گاهي اوقات فحاشي ميكنه با دوستاش كتك كاري ميكنه زود رنجه و قهر ميكنه و …… چون اين چيز ها رو ديده اگر مادر كودكي كه گفتيد حوصله نگهداري كودك رو نداره بهتره كه اونو بفرسته مهد كودك تا تحت تربيت مربيان پرورشي قرار بگيره و بهتره كه شرايط كودك رو كامل شرح بده ضمنا طبق فرمايشات دكتر رهام بهتره كه مادر هم تحت مشاوره قرار بگيره و به روانپزشك مراجعه كنه…. مويد باشيد.